22 april 2010

Geen last van hypes en bureaucratie met het bakken van pizza’s

Financieel Dagblad – Frans van Dijk, de nieuwe directeur en medeaandeelhouder van Monte Pizza Crust, zit er wat verwilderd en  ongeschoren bij in zijn kantoor boven de bakkerij in Etten-Leur. Niet zo vreemd na een nachtelijke taxirit  vanuit Kopenhagen, waar hij was gestrand vanwege de IJslandse aswolk.

De kosten van de terugreis: euro 1200. Dat was even slikken. ‘Ik werkte vroeger bij multinationals waar dat  van de grote hoop ging. Nu is het mijn eigen geld. Dat voelt anders.’ Een andere keuze had Van Dijk niet toen  alle vluchten werden geannuleerd. Met drie man op een  hotelkamer was geen optie. En de volgende dag zou het allemaal niet beter zijn. Het was een schrale troost dat hij goed heeft kunnen onderhandelen met de  taxichauffeur. Diezelfde nacht kwam hij andere Nederlanders tegen die voor een kortere rit een hoger bedrag hadden betaald.

Van Dijk (49) neemt de keerzijde van het zelfstandig ondernemerschap graag voor lief. Hij snakte naar een  eigen bedrijf, na jaren te hebben doorgebracht bij grote concerns als kartonmaker Smurfit Kappa, de vroegere  papierfabrikant KNP BT en het ooit zelfstandige Nedlloyd. Bij deze werkgevers liep hij ten slotte stuk op de bureaucratie en slepende procedures. ‘Probeer maar eens een kartonfabriek in Europa te sluiten vanwege overcapaciteit. Na een jaar van overleggen is er nog niets gebeurd.’

Nee, dan heeft hij liever een bakkerij van pizzabodems met een jaaromzet van euro 5 mln en 35  medewerkers. Dagelijks maakt hij enkele rondjes door de fabriek en als hem iets niet bevalt, dan zegt hij het  gewoon en worden zijn instructies opgevolgd.  Van Dijk gelooft in de potentie van Monte Pizza Crust, opgericht in 1996, en wel om drie redenen. Het bedrijf  is klein, dus wendbaar, de markt is geen hype – pizza’s worden altijd en overal gegeten – en het bakprocedé is  met zelfgemaakte deegbollen nog tamelijk authentiek.  Met de oude eigenaren van de bakkerij klikt het meteen bij het eerste contact, eind 2009. De vertrekkende directeur biedt zijn minderheidsbelang te koop aan. Twee stille vennoten blijven voorlopig zitten met een aandelenpakket van 60%. Dat wekt vertrouwen bij Van Dijk en zijn compagnon Robert Jan Honing, die samen optrekken in Tombos Holding. Ze willen snel tot zaken komen. ‘Als je een goed gevoel hebt bij een over te nemen bedrijf, moet je een deal niet verstoren door alles achter de komma te becijferen. Dat roept alleen maar irritaties op.’ Niettemin is de waardering van de bakkerij een hele opgave. Want de oude directeur schermt met een nieuwe Britse klant die omzet en winst in 2009 opdrijft. De vraag is of die afnemer voor blijvend hogere opbrengsten gaat zorgen. Van Dijk: ‘Het was lastig om daar doorheen te prikken.’ Hij dwingt  een gesprek af met de Britse opdrachtgever. Alleen onder die voorwaarde is Tombos Holding bereid een definitief bod uit te brengen. Ook willen de kopers vooraf kennismaken met de sleutelfiguren in de organisatie van Monte Pizza. Dat moet  het risico verkleinen dat zij een kat in de zak kopen. ‘Het zijn gesprekken waarmee duidelijk wordt wat je in de  kuip hebt zitten. Mensen praten makkelijker als ze weten dat er een wisseling in de leiding ophanden is. Het is bijna zoals het spreekwoord zegt: de koning is dood, leve de koning.’

Overdracht Monte Pizza Crust
Uiteindelijk boeken de onderhandelaars eind 2009 een akkoord over een overnamesom die Van Dijk in vijf jaar denkt terug te verdienen. De prijs bedraagt zo’n vijf keer het gemiddelde bedrijfsresultaat in de afgelopen  twee jaar.  Als hij eenmaal zijn intrek heeft genomen op de bovenverdieping van de bakkerij, slaat de twijfel toe. Is er  toch niet te veel betaald? ‘De kwaliteit van het productieproces is ons tegengevallen.’ Hij beent naar beneden  om te kijken hoe de productie die dag verloopt. Er wordt prima gedraaid, zo toont de statistiek. Het personeel
is bezig met het bakken van dikke pizzabodems voor een grote Britse supermarkt. En dan is er opeens een  storing in de rijsmachine met als gevolg lege bakplaten aan het einde van de lopende band. De tekortkomingen waren Van Dijk niet opgevallen toen hij de fabriek als potentiële koper bezocht. ‘Je ziet  niet alles. Het zijn momentopnamen. Maar hij wil niet spreken van ‘lijken in de kast’. De nieuwe directeur  draait het liever om. ‘We kunnen intern grotere slagen maken dan in eerste instantie gedacht. Er zijn volop  mogelijkheden om de productiviteit en capaciteit verder op te voeren.’  Van Dijk zit nu midden in zijn introductieperiode. ‘De eerste honderd dagen van de president.’ Wat hij aantreft,
is een strak geleide organisatie. Misschien zelfs te strak. ‘Medewerkers kregen te weinig ruimte om zelf iets  op te lossen. Elk dubbeltje werd vier keer omgedraaid.’  Ook voor Van Dijk zijn de cijfers belangrijk. Elke dag begint met het doornemen van de financiële posten.  Maar meer dan zijn voorganger wil hij de boer op om orders te werven. ‘Er is hier te weinig naar buiten gekeken.’ Voor het personeel laat hij gebak of ijs aanrukken als er pieken in de productie zijn behaald. ‘Zoiets wordt enorm gewaardeerd en het kost haast niets.’ 

Van eigen bodem
Bakkerij van pizza’s
Monte Pizza Crust bakt 35 miljoen pizzabodems per jaar
Afnemers zijn supermarkten en bedrijven in de horeca
Bedrijfsresultaat kwam vorig jaar uit op euro 750.000
Jaaromzet van euro 5 mln wordt voor 80% behaald met export
Grote afnemers zitten in Engeland en Scandinavië
Bakkerij telt 35 medewerkers

Eigenaar Frans van Dijk van pizzabodembakkerij Monte Pizza Crust. ‘Pizza’s worden altijd en overal gegeten.’
Bank eist dekking voor overlijden

Tombos Holding heeft zijn participatie van 40% in Monte Pizza Crust gefinancierd uit drie bronnen: eigen vermogen, een achtergestelde lening van twee stille vennoten en een krediet van de bank. Het overnameplan is beschreven in een bidbook, opgesteld door bedrijvenmakelaar Marktlink. Tombos stapte hiermee naar vier banken. ‘We hebben daarop enthousiaste reacties gekregen’, zegt Frans van Dijk, directeur
van Monte Pizza Crust en medeoprichter van Tombos. De keuze is gevallen op ING Bank, dat zich volgens Van Dijk het gretigst toonde.

Aan de banklening is de voorwaarde verbonden dat twee grootaandeelhouders van de pizzabakkerij een achtergestelde lening verstrekken. Tombos zal die lening met voorrang aflossen uit de cashflow. Het streven is om deze beide aandeelhouders, die anoniem willen blijven, na 2012 uit te kopen. ING heeft voorts bedongen dat Frans van Dijk een overlijdensrisicoverzekering afsluit, waarvan de eventuele uitkering toekomt aan de bank. ‘Mijn adviseur Marktlink had zoiets nog niet eerder meegemaakt. Ik voel me wel vereerd met deze voorwaarde. Het is een uiting van vertrouwen in het nieuwe management van de onderneming.’ Tombos Holding werd eind 2008 opgericht door Van Dijk en zijn compagnon Robert Jan Honing. Onder deze houdstermaatschappij hangt Tombos Management Group, die zich vooral bezighoudt met herstructurering van bedrijven, deels in opdracht van banken.

Marktlink